Okee, ik geef het toe. Ik heb veel nagellak. Misschien wel bovengemiddeld. Okee, het is echt veel. Hoeveel nagellak kan een mens nou nodig hebben?
Tja, bij dat ene paarse vestje moet ik toch echt de perfecte kleur paars hebben. En bij dat blauwe truitje kan ik echt geen knalroze matte dragen! Dus ja, ik zeg maar gewoon dat ik het echt nodig heb.

Enkele jaren geleden droeg ik alleen maar roze. Ik had toen wel 70 verschillende tinten roze, en in totaal iets meer dan 100 flesjes lak. Ongeveer een jaar geleden heb ik alles doorgespit en alle flesjes die oud waren of waarvan ik de kleur niet meer mooi vond heb ik toen weggegooid. Mijn collectie was toen uitgedund tot ongeveer 20 stuks, wat best een netjes getal is. Mijn interesse was overgewaaid naar oogschaduw en de nagellakvoorraad bleef intact.
Maar ja, toen gebeurde het… Afgelopen zomer ontdekte ik Konad. Ik kwam het tegen op allerlei beautywebsites, en ik vond het geweldig! Meteen heb ik mijn eerste imageplates aangeschaft en ik moest uiteraard ook de Hello Kitty ‘Fauxnad’ hebben. Daarna volgden de rhinestones en ik wilde meer!
Ik kon uiteraard niet eeuwig een pastelroze basis met een donkerroze Konad blijven doen, dus ik besloot eens gek te doen. Ik kocht een paarsblauwe nagellak van China Glaze (Secret Peri-winkle). Wow… Dat was eventjes wennen. En toen kocht ik een witte van OPI (Alpine Snow, perfect voor Konad-koeienvlekken). En toen een gouden, een donkerblauwe, een matte en een blauwe met gouden glitters. Tja, het hek was van de dam. Er volgden er meer en meer, en ik wil nog steeds meer…

In de afgelopen paar maanden is mijn collectie vervijfvoudigd, denk ik. Ik durf ze nog steeds niet te tellen…